bearo

Gaur egun hizkuntzek gero eta garrantzi handiagoa daukate. "Boom" izugarri bat izan dute azken hamarkadan; batez ere jendeak bidaiak gehiago egiten duelako eta enpresek gero eta harreman gehiago daukatelako atzerriko enpresekin. Azken urteetan hizkuntzak ikastea modan jarri da, eta orain ama hizkuntzaz gain, beste hizkuntza bat jakitea beharrezkoa izaten da.

Hizkuntzarik garrantsitsuena ingelesa da, ia mundu guztian hitz egiten baitute. Bai bidaietan, bai lan harremanetarako, ingelesak oso garrantzitsua da. Gainera, gaur egun, Internet asko erabiltzen dugunez, ingelesa garrantzi handia hartu du.

Ingelesaren ondoren, bigarren maila batean, frantsesa eta alemana daude. Hizkuntza hauek ingelesa jakinez gero, ez dira hain garrantzitsuak harremanetarako, baina bat jakinez gero puntu asko ematen du lanpostu bateko hautagaiei.

Beste ikuspuntu batetik ikusita, hemen, Euskal Herrian, gure hizkuntzak, zorionez, gero eta garrantzi handiagoa dauka. Haurrei ikastolan irakasten zaienez gero, kalean gehiago erabiltzen da, eta ondorioz, urte batzuk barru ia jende guztiak erabiliko du.

Hizkuntza bat ondo jakiteko ez du bakarrik balio ordu pila bat emateak akademian gramatika ikasten, hizkuntza erabili eta praktikatu egin behar da. Aukera hoberena atzerrira joatea izaten da gehienetan, baina kontu handiz aukera behar da nora joan eta zein baldintzatan.

    Normalean ez ditut nire ametsak gogoratzen, ez amesgozorik, ez amesgaiztorik; baina pasadan urtean behin eta berriro amesgaizto batekin amets egin nuen.

    Gauero amesgaiztoa errepikatzen zen. Ni gauean errepide ilun batetik ibiltzen nengoen, eskailera batzuk agertzen ziren, igo egiten nituen eta eskailerak amaitzen zirenean ate handi bat agertzen zen. Orduan, atea irekitzen nuen, beste errepide ilun batean nengoen,  eta errepidearen amaieran eskailera pilo bat agertzen ziren. Urduriago eta lasterka ibiltzen nuen. Eskailera guztiak igo egiten nituenean, nire harridurarako, beste ate handi bat aurkitzen nuen.

    Gero eta urduriago egoten nintzen ikusterakoan behin eta berriro egoera berbera errepikatzen zela: atea ireki, errepide ilun hartatik ibili eta errepideko amaieran zeunden eskailerak igo, berriro ate handi bat aurkitzeko.

    Ez dakit zenbat gau iraundu zuen amesgaizto hau baina benetako urduritasuna sentitzen nuen gauero oheratzerakoan. Ezin nuen atea irekitzerakoan zer aurkituko nuela pentsatseari utzi.

    Udako gau hartan nire klaseko kide batekin, Andrearekin, joan nintzen Portugaletera zerbait hartzera. Egun hartan izugarrizko beroa egiten zuen kalean eta gauza gutxirekin, oso arin, aterra nintzen etxetik. Diruzorroa eta etxeko giltzak besterik ez neramatzan poltsikoan.

    Oso ondo aritu ginenez gero gaueko bostak eman zizkiguten eta etxera bueltatzeko bideari ekin genion. Nik ez nion erreparatu, baina bidearen erdia eginda geneukala Andreak gizon bat gure atzean zetorrela esan zidan. Orduan, atzera begiratu nuen eta gutxi-gora-behera gugandik sei pausotara zegoen. Hogeita hamar inguru urteko gizona zen, altua eta indartsua, aurpegi txarrekoa.

     Ondorengo minutuetan Andrea eta biok arinago aritu ginen eta harrituta konturatu ginen nola gizona ere arinago ibiltzen hasi zela. Hezurretarainolo beldurra sentitu genuen!

     Azkenean erabaki genuen berarengana hurbiltzea eta zergatik gure atzean zetorren galdetzea. Beldurraren beldurrez, dardarka geneukan gorputz guztia. Baina gure harridurarako gizona nire etxeko giltzak nola poltsikotik erortzen zizkidaten ikusi zuen eta gure atzetik zetorren niri bueltatzeko. Nolako ikaraldi eraman genuen!

Bilbon nago, Abandoko geltokian. Ordu t'erdi batean Bartzelonara eramango nauen tren zahar eta zaratatsu batean egongo naiz. Hotz naiz eta kalean euria ari du. Gaueko ordu biak direnez geltokian ez dago jende askorik.

Alboko eserlekuan bikote gazte bat bere ametsei buruz hitz egiten ari da:

-" Bi pisuko etxe zoragarri batean bizitzera joango gara, hondartza alboan, gauero olatuen soinua entzun dadin... ", - esaten dio mutila irribarretsu.

Piska bat urrunago geltokiko garbitzaileen ahotsak entzuten dira, badirudi beren lana amaitzen ari direla eta etxera lehenbailehen ailegatu nahi dutela. Jatetxean ere ahotsak entzuten ditut. Langileak eta jabea dira. Dena jaso dutenez gero pertsiana jaisten saiatzen ari dira.

Urduri nago, nire trenari buruzko abisua entzuteko zain. Bartzelonara ailegatu nahi dut. Orain euria gogorrago ari du eta trumoiak eta tximistak hasi dira. Txakur txiki beltz bat geltokian sartu da lasterka eta eskina bateko kartoia batzuen artean kokorikatu da gau osoa bero pasatzeko asmoz.

Orduan, espero dudan abisua ematen dute eta treneko ateak zabaltzen dira. Piska bat beldurtuta trenean sartu naiz eta nire eserlekua bilatzen dut. Aurkitu dut, hogeitabata, leiho alboan. Ez da oso erosoa, baina bagoian usain ona dago. Nire ustez labanda usaina da.

    Nire bidaietan lekuko bizimodua ezagutzea gustatzen zait, ohiturak, janaria, ..., horregatik saiatzen naiz leku turistikotik irteten. Normalean, joan baino lehen, Internet-en bilatzen dut lekuko informazioa, gustatu egiten zaidalako jakitea zer den han aurkituko dudana, eta zeintzuk diren toki hoberenak edari bat hartzeko, erosketak egiteko, etab.

    Behin tokian iritsitakoan leku interesgarri batetik bestera joatea dut gustokoa, eta gehienetan ez dut izaten  denborarik nahi nituzkeen gauza guztiak ikusteko. Destino exotikoak ditut gogoan, baina, egia esanda, oraindik ezin izan dut Europatik kanpo joan.

    Etxe rural-etan egun batzuk pasatzea ere atsegin dut, atsedena aurkitzen dudalako. Gainera, gehienetan etxeko jaun-andreak oso atseginak izaten dira eta etxeak zoragarriak!